تظاهرات درشهر های آذر بایجان ، مبارزه برای آزادی عدالت اجتماعی و حق تعیین سرنوشت
ما بار دیگراز خواست های انقلابی و دموکراتیک توده های مردم آذربایجان پشتیبانی کرده و آنها را به متشکل شدن در محل کار و زیست و گسترش مبارزه برای سرنگونی رژیم ارتجاعی حاکم وبدست گرفتن سرنوشت خویش فرا میخوانیم واز کارگران ، زنان و جوانان انقلابی دعوت میکنیم به سازمان اتحاد فدائیان کمونیست وبه کمیته ایالتی آذربایجان بپیوندند و برای تحقق آزادی ، سوسیالیسم و کسب حق تعیین سرنوشت مبارزه ای سازمانیافته و هدفمند ی را درپیش گیرند. در اول خرداد امسال برغم تدابیر شدید امنیتی و دستگیریهای وسیع جوانان ،روشنفکران و فعالین سیاسی مردم شهرهای مختلف آذربایجان دست به تظاهرات زدند . در این تظاهرات بار دیگر خواست های انقلابی و دموکراتیک ، نظیر رفع ستم ملی ، حق خواندن و نوشتن به زبان مادری ، برقراری آزادیهای سیاسی و حقوق مدنی از سوی مردم تظاهر کننده مطرح شدند. از چند روز مانده به خرداد و درجریان این تظاهرات عده زیادی دستگیر شده اند که هنوز از وضعیت آنها اطلاع دقیقی دردست نیست . برای جلوگیری از تظاهرات از چند روز قبل« پورمحمدی» وزیر کشور وارد آذربایجان شد تا اوضاع را ازنزدیک کنترل کند. با استقرار نیروهای نظامی و انتظامی در شهر ها و دستگیریهای خیابانی و خانه گردی ماموران امنیتی حکومت نظامی اعلام نشده ای را برقرار کرد. اما با همه این تدابیر مردم به خیابانها آمدند و خواست ها و شعارهای خود را مطرح کردند ظبق اخبار منتشره در تبریز ساعت حوالی پنج بعد از ظهر با دخالت نیروهای بسیجی و ضد شورش درگیری بین تظاهر کنندگان و نیروهای سرکوبگر منجر به تیر اندازی از سوی ماموران امنیتی و وارد آمدن خسارات به برخی از ساختمانها شد. برای دیدن فیلم تظاهرات اینجا را کلیک کنیذیاد آوری میشود که در اوایل خرداد سال گذشته خشم ونفرت تلنبار شده مردم آذربایجان از ظلم و ستم و استثمار ، بیکاری ، فشار های اقتصادی و نبود آزادیهای سیاسی به خاطر چاپ مطلب توهین آمیزی در روزنامه دولتی ایران جرقه خورد و به یک قیام بزرگ با خواستهای دموکراتیک و انقلابی تبدیل شد . اما نبود رهبری انقلابی و حضور دسته جات ارتجاعی ناسیونالیستی و برخا فاشیستی در میان حرکت توده ای خود جوش مردمی که بی تردید دست مقامات امنیتی در سازماندهی و تعیین و برجسته کردن شعارهای ارتجاعی و فارس ستیز آنها دخالت داشت ، این قیام عمومی را تضعیف نمود. رژیم با برجسته کردن حضور و شعار های این دسته جات ارتجاعی فرصت داد تا شوونیستهای فارس و ناسیونالیستهای عظمت طلب ایرانی تبلیغات زهرآگین خود را علیه این قیام و اعتراض عمومی گسرش دهند. بطوریکه این تبلیغات در برخی از گروه هائی که خود را انقلابی و مدافع منافع کارگران وزحمتکشان میدانند نیز تاثیر گذاشت و احساسات شوونیستی و ناسیونالیسم عظمت طلب ایرانی آنها را بیدار نمود . واگر از غافلگیری و دوری از جامعه برخی از این جریانات که به موضع گیری غلط آنها انجامید بگذریم ، موضع گیری برعلیه قیام آذربایجان ناپیگیری خیلی از افراد و جریانات در دفاع از آزادیهای سیاسی و همسوئی با ارتجاعی ترین محافل هیات حاکمه ایران واوپوزیسیون بورژوائی آن را به نمایش گذاشت. اما خوشبختانه امسال دخالت نیروهای پیشرو و طرح شعارها و خواست های رادیکال و انقلابی جائی برای ظهور شعارهای ارتجاعی باقی نگذاشت ومردم با هشیاری به طرح خواستهای دموکراتیک وانقلابی خود پرداختند . برغم تبلیغات حکومت وجریانات ارتجاعی آزادی ستیز، خواست های کارگران و زحمتکشان آذربایجان جدا از خواست ها ی آزادیخواهانه وعدالت طلبانه سایرنقاط ایران نیست . مبارزه علیه ستم واستثمار و زور و سرکوب ، مبارزه برعلیه استبداد ، فساد ، بیکاری ، گرانی ، بی مسکنی نبود تامین اجتماعی فقدان آزادیهای سیاسی ، پایمال شدن حقوق زنان ، کودکان ، تشدید استثمار و چپاول حقوق کارگران وزحمتکشان ومبارزه برای برخورداری ازحق تعیین سرنوشت و... تماما خواستها و مطالباتی هستند که در همه نقاط جامعه ما جاریست . حق تعیین سرنوشت بمثابه یکی از حقوق دموکراتیک و پایه ای خلقهای ایران ازجمله خلق آذربایجان بوسیله قدرتهای سیاسی سرکوبگر حاکم بر کشور نفی و پایمال شده است. بطوریکه حتی آنها از خواندن و نوشتن به زبان مادری خود نیز محروم شده اند . مبارزه برای بدست آوردن چنین حقوق انسانی مورد پشتیبانی ما وسایر نیروها و افراد انقلابی ، مترقی و آزادیخواه و سوسیالیست بوده ، هست و خواهد بود. سازمان ما با تاکید بر این حقوق پایه ای است که دربرنامه سیاسی خود صراحتا اعلام کرده است که «ایران کشوریست کثیر المله و طبقه کارگر و زحمتکشان ملیتهای مختلف مشترکأ در زنجیر اسارت سرمایه داری و ارتجاع حاکم بر سرنوشتشان بسر می برند و دارای خواستهای طبقاتی مشترکی هستند و بر علیه نظام اقتصادی اجتماعی و سیاسی حاکم مبارزه می کنند . در نتیجه سیاست طبقات ارتجاعی حاکم بر این ملیتها ، کارگران و زحمتکشان ، یعنی اکثریت محروم مردم در چهار گوشه ایران علاوه بر تحمل استثمار و بی حقوقی ، از ستم ملی و فرهنگی نیز رنج میبرند و برای رفع آن مبارزه میکنند . براین اساس برنامه مابرسمیت شناخته شدن حق اقلیت ها و ملیت های ساکن ایران در برخورداری از کلیه حقوق سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی . راخواهان است و برای تحقق بند 9 برنامه خود مبنی بر «- برسمیت شناختن حق ملل در تعیین سرنوشت خویش تا جدایی کامل .» مبارزه میکند. و در قطعنامه پلنوم بیستم خود از اتحاد و مبارزه مشترک با همه جریانات محلی که خواهان مبارزه بر علیه ستم جنسی ، ملی و طبقاتی ،هستند را مورد تاکید قرار داده است . ما بار دیگراز خواست های انقلابی و دموکراتیک توده های مردم آذربایجان پشتیبانی کرده و آنها را به متشکل شدن در محل کار و زیست و گسترش مبارزه برای سرنگونی رژیم ارتجاعی حاکم وبدست گرفتن سرنوشت خویش فرا میخوانیم واز کارگران ، زنان و جوانان انقلابی دعوت میکنیم به سازمان اتحاد فدائیان کمونیست وبه کمیته ایالتی آذربایجان بپیوندند و برای تحقق آزادی ، سوسیالیسم و کسب حق تعیین سرنوشت مبارزه ای سازمانیافته و هدفمند ی را درپیش گیرند. سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران برقرار باد جمهوری فدراتیو شورائی ایران زنده باد سوسیالیسم سازمان اتحاد فدائیان کمونیست پنجم خرداد ما 1386 |