اعدام احسان فتاحیان نه اولین ونه آخرین اقدام جنایتکارانه ای است که توسط جمهوری اسلامی ایران درحق آزادی خواهان به مورد اجرا گذاشته میشود. صرف نظر از اینکه انسان وابسته به سازمان و یاحزبی انقلابی و مخالف رژیم بوده باشد یانه، کافی است از حقوق مسلم وانسانی خویش به دفاع برخیزد ، درمقابل ظلم وستم واستثمار و بی حقوقی لب به اعتراض بگشاید ، خواستاراستقراراولیه ترین ازادیهای سیاسی و مدنی درجامعه باشد، از حقوق زنان ، کودکان ، کارگران وزحمتکشان دفاع کند ، خواستار برسمیت شناخته شدن ازادی قلم واندیشه و بیان باشد ...تا بوسیله اوباشان اجیر شده رژیم مورد ضرب وشتم قرار گیرد.

توسط نیروهای امنیتی و انتظامی دستگیر وروانه زندانها و بازداشتگاه ها بشود، مورد توهین وتحقیر قرارگرفته و شکنجه شود ، وحشیانه به اوتجاوزشود و درصورت مقاومت وتسلیم نشدن درنهایت به جوخه های اعدام وتیرباران سپرده شود.
شدت عمل رزیم درمقابل افراد وابسته به سازمانهای سیاسی ودرمورد اخیر احسان فتاحیان (که بنا به اظهار خودش دررنجنامه ای که قبل ازاعدام منتشرکرده است هوادار ویا وابسته کومه له بوده) برغم ارائه هیچگونه مدرکی دال بر فعالیت متشکل سیاسی وی ، صرفا اظهار نظر وعقیده اش ،کافی است تا بدون رعایت حتی قوانین ارتجاعی جاری ، به جوخه اعدام سپرده شوند. رزیم با این اقدام از سراستیصال خود درشرایط فعلی، میخواهد ضمن تشدید جو رعب ووحشت درجامعه، بویژه درکردستان ،به اربابان خود اعلام کند که قصدهیچگونه مماشات وگذشتی را با سازمانهای انقلابی مدافع منافع کارگران زحمتکشان نداشته ونخواهد داشت وبرای ثبات اوضاع سیاسی وتظمین امنیت چپاولگریهای داخلی و خارجی از هیچ جنایتی فروگزار نخواهد کرد .
اکنون رزیم درحالیکه از یک طرف دچار بحران داخلی واز طرف دیگر بحران مشروعیت درافکار عمومی جهان است، ودرحالیکه میخواهد درمناسبات خود با کشورهای معظم سرمایه داری تجدید نظر کند با چالش بزرگ اعتراضات کارگری و توده ای مواجه است . ودرمواجه با این چالشهای اجتماعی بزرگ، تنها راه چاره را توصل بیشتر به سیاست سرکوب وامحای حرکت های اعتراضی ومنکوب جنبش های اجتماعی درداخل میداند. غافل از اینکه اعتراضات اجتماعی محصول بی حقوقی مطلق جامعه ودرپی بیش از سی سال سرکوب ، اکنون به مراحلی رسیده است که با ادامه وضعیت موجود امکان ثبات سیاسی و رونق اقتصادی برای سرمایه داری ونظام اسلامی حاکم را غیر ممکن ساخته است . بنا براین اعمال سیاست سرکوب و زندان و بویژه اعدام اعضا وهواداران جریانات سیاسی امر جدیدوغیرقابل پیشبینی نیست که تنها با محکوم کردن آن توسط این ویا آن موسسه اجتماعی و حقوق بشری رزیم وادار به عقب نشینی شده واز ادامه قتل و جنایت منصرف شود .
درعین حال با تشدید سیاست دستگیری ،شکنجه وزندان و تجاوز واعدام زندانیان سیاسی طبیعی است که رژیم به اهداف خودش دست نخواهد یافت ،بلکه ادامه این سیاست تبدیل شدن انزجار عمومی به طوفان بنیان کن علیه نظام حاکم را تسریع خواهد نمود . دراین شرایط تلاش نیروهای انقلابی برای مقابله سازمانیافته با سیاست های سرکوبگرانه رزیم و همکاریهای مشترک در عرصه مبارزات عملی از اهمیت زیادی برخوردار است .بدون تردید گسترش اعتراضات اجتماعی و مبارزه سازمانیافته انقلابی برای سرنگونی رژیم حاکم موثرترین راه مقابله با تعرضات وتشدید سرکوبگری رزیم است.
ما ضمن تسلیت به خانواده احسان فتاحیان، همه کارگران وزحمتکشان و جوانان را فرامیخوانیم دربرابر سیاست های سرکوب وایجاد جو رعب ووحشت رژیم تسلیم نشده و همچون احسان فتاحیان وهزاران مبارز دیگر با مقاومت وتشدید مبارزه نشان دهند که مبارزه تاسرنگونی رزیم ارتجاعی حاکم وبدست آوردن آزادی و حق تعیین سرنوشت خویش، ادامه خواهد داشت.
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران
برقرارباد جمهوری فدراتیو شورائی ایران
زنده باد سوسیالیسم
سازمان
اتحاد فدائیان کمونیست 22آبانماه 1388