|
اندر این ره صدهزار ابلیس آدم روی هست تا هرآدم روی را زنهار بادم نشمری واقعیت را ببینید ولی ؛مایوس وسرخورده نشوید بالاخره نتیجه دهمین دوره «انتخابات» ریاست جمهوری درایران با اعلام پیروزی محمود احمدی نژاد با کسب بیش از «24 میلیون» رای به پایان رسید. ولایت فقیه نیز درپیامی ضمن ابراز خوشحالی از مشارکت 80 درصدی مردم در«انتخابات» دوره دهم ریاست جمهوری پیروزی احمدی نژاد را تائید کرد و بدینوسیله هیچ راهی برای اعتراض کاندید های دیگری که ادعا میکنند درشمارش ارا تقلب شده وبرعلیه آنها کودتا ئی صورت گرفته است، باقی نگذاشت.
با اعلام نتایج« انتخابات» ، میلیونها ایرانی و همچنین ناظرانی که هنوز درتوهم تغییراتی درایران ازطریق انتخابات بودند را حیرت زده کرد. تحلیل گرانی که برغم تاکید نیروهای انقلابی مبنی بر بی معنی بودن انتخابات در رژیم جمهوری اسلامی به استناد سی سال تجربه ؛ با تحلیل های غیر علمی وشعارهای عوامفریبانه خود بخشی از مردم معترض وناراضی را به پای صندوقهای رای کشیدند.اکنون به فریب خوردگانی که به خیابانها آمده اند و خواستار پس گرفتن رای خود هستند، پاسخگو میباشند . امادیگر کار از کارگذشته است ،کاندید هائی که با طرح برخی مطالبات جنبش های اجتماعی ، مردم را به پای صندوقهای رای کشاندندتا ازطریق مشارکت بالای آنها،نظام را از بن بست مشروعیتی که درآن گرفتار بود برهانند ودرعین حال سهم وموقعیت اقتصادی و سیاسی خود را درحاکمیت تحکیم کنند، بی محتواتر و فریبکار تراز آن هستند که حامل ونماینده واقعی حتی آن تغییراتی باشند که خود مدعی آن هستند ویا رای دهندگان آنها از ایشان انتظار داشتند ووابسته ترو متعهد تراز آن به نظام حاکم هستند که بخواهند با اقدامات خود کل نظام را به خطر بیاندازند. آنچه که درمقابل اعتراضات مردم رای دهنده از دست کاندید های شکست خورده برمیاید، دعوت کردن مردم به آرامش و احیانا گذاشتن راه پیمائیهای کنترل شده و ازاقدامات قانونی فراتر نخواهند رفت .و اما روشن است که درمقابل این راهپیمائیها که عمدتا درمناطق مرفه نشین شهرها ویا دردانشگاه ها صورت میگرد وهنوز مناطق فقیر نشین شهر ها وروستا هارا دربر نگرفته است، رژیم کوشش خواهد کرد تا با برگزاری راهپیمائی های بسیار وسیع تر و پرشمارتر،که بی شک نیروهای بسیج وسپاه و عناصر اجیر شده، بخش اعظم آن را تشکیل خواهند داد ، تظاهرات جوانان ومردم معترض را درحاشیه قرار دهند.وبا نشان دادن پشتوانه باصطلاح توده ای خود به جمعیت معترض بباورانند که دراین کارزار« انتخاباتی » آنها اقلیتی بیش نبودند، اقلیتی نامصمم ،فریب خورده و بدون رهبری . اکنون که اعتراضات وسعت گرفته است و به همت عناصر پیشرو جنبشهای اجتماعی، شعارها وخواست ها ازدایره اختلافات جناح ها فراتر رفته است و توصیه های کاندید های شکست خورده مبنی برحفظ آرامش و پی گیری امر از راه های قانونی فراتر رفته است ،کاندید ها ی مزبور هنوز درصحنه خواهند ماند تا کما کان کنترل ورهبری خود را بر حرکات اعتراضی حفظ بکنند ودرصورت امکان وتاجائیکه موقعیت رژیم درخطرنیافتد، جناح دیگر را وادار به تسلیم نمایند . علاوه برآن با گسترش اعتراضات عملا مشوعیت احمدی نژاد بعنوان رئیس جمهوری «انتخابی»با پشتوانه« آرای 24 میلیونی» مردم ، که هدف اصلی طراحان نمایش انتخاباتی بود، در داخل و خارج کشور به زیر سئوال رفته است واین مسلما آن رئیس جمهوری نظام نخواهد بود که مهندسان انتخابات فرمایشی مدنظر داشتند به مردم ایران و جهانیان معرفی کنند. بنا براین درمواجه با خطر گسترش اعتراضات و خطراتی که از این بابت کل نظام را تهدید میکند، امکان کوتاه آمدن و سازش بین جناح که همگی جزو مومنان نظام وذوب شدگان ولایت فقیه هستند، وجود دارد. دراین صورت بازنده اصلی همانا انبوه ملیونی کارگران وزحمتکشان و زنان و جوانانی خواهند بود که به توهم« اصلاح رژیم وتحقق عدالت »، فریب شعارهای کاندید های انتصابی نظام حاکم را خوردند. این معادله تنها زمانی معکوس خواهد شد که این توده های اصلی و سازندگان واقعی جامعه، مطالبات خود را دربرابر عوامفریبیهای باندهای مختلف مافیای قدرت وثروت به پیش نهاده و مبارزه مستقل خود برای تحقق آنها را سازمان دهند.
ما دراعلامیه تحلیلی پیش از انتخابات گفتیم که « اتفاقات در آستانه انتخابات و درگیری بین جناح های مختلف رژیم که همچون مافیا بر قدرت و ثروت تکیه داده اند نیز خود انعکاسی از مبارزه ای است که درجامعه برعلیه کل نظام حاکم جریان دارد. اعتصابات کارگری ، جنبشهای اجتماعی زنان ، دانشجویان ، جوانان ، ملیت های تحت ستم برای خلاصی از نظام تمرکزگرای مذهبی حاکم ، موقعیت ویژه ای را پدید آورده است . دراین موقعیت ویژه ودرفقدان آلترناتیو انقلابی و مورد اعتماد توده های زحمتکش مردم است که به رژیم این امکان را میدهد تا از طریق کاندید های خود برای احراز پست ریاست جمهوری ،فضائی را بوجود آورند که بخشی از اقشار مردم راه دیگری جز انتخاب بین بد و بدتر را نداشته باشند. بد و بدتری که شاخصهای اصلی اش در توصل عوامفریبانه هر کدام از کاندید ها به بخشی از خواستها و مطالبات فوری و تحقق نیافته اقشاری از جامعه ناراضی وبه تنگ آمده و سرکوب شده تبلورمیابد.» وتجربه نشان داد که سازمان درتحلیل خود، صحنه واقعی نمایش انتخاباتی در رژیم جمهوری اسلامی را بدرستی به تصویر کشیده است .وبرندگان اصلی مشارکت 80 درصدی درانتخابات فرمایشی قرار نبودجز نظام منحوس جمهوری اسلامی کس دیگری باشد. حتی درصورتی که کاندید دیگری از صندوق ها بیرون کشیده میشد، ازآنجائیکه ساختار رژیم حاکم وترکیب کاندید ها که خود ازمرتجعین بنام ووابسته به حاکمیت قدرت وثروت هستند، هرگز نه قدرت و نه اختیار قانونی برای گذشتن از خط قرمزهای رژیم دارند ونه خود تمایلی به یک چنین تغییراتی را قبول نموده واعلام کرده بودند. شکاف ودرگیری در درون رژیم محصول مبارزات مداوم وخونین کارگران وزحمتکشان ،نیروهای انقلابی ، کارگران پیشرو ، زنان مبارز ، دانشجویان و ملیت های تحت ستم است که عملا حکومت ارتجاعی مذهبی سرکوبگر را که درفساد و تباهی غرق شده است ،ازحکومت کردن به شیوه سابق بازمیدارد . اختلاف بین جناح های مختلف رژیم هما نا اختلاف برسرچگونگی حفظ و تداوم حکومت مذهبی ارتجاعی است که امروزخودرا برسر چگونگی ادامه حاکمیت ننگین خود، چگونگی پیاده کردن قوانین بانگ جهانی وصندوق بین الملی پول، چگونگی تعامل با امپریالیستها وسرانجام ومهمتر از همه اینها، درچگونگی سرکوب جنبشهای اجتماعی آزادیخواهانه وبرابری طلبانه درسراسر ایران که بی وقفه جریان دارد،نشلن میدهد.درگیری بین جناح های رزیم اسلامی که تحت عنوان -محافظه کاران وطرفداران نئولیبیرالیسم - ایرانی از آنها نام برده میشود، بازتاب دهنده هیچ برنامه ناظر برخواست ها و مطالبات اقتصادی ،اجتماعی و فرهنگی و سیاسی توده های مردم نیست . حتی بازتاب دهنده اصلاحات جزئی به نفع اکثریت عظیم مردم هم نیمیباشد که زیر شلاق ستم واستثمار و غارت وچپاول وزور وسرکوب طبقه حاکم ودولت مذهبی آن قراردارند. اکنون که شکاف دردرون حاکمیت شدت یافته است، پرهیز از دنباله روی از جناح های رژیم واستفاده از فضای موجود برای طرح مستقل خواست ها ومطالبات کارگران ، زنان ، جوانان ، بیکاران ، ملیت های تحت ستم ،بالابردن کف خواست ها و مطالبات توده های زحمتکش مردم ویاری به عبور آنها ازشعارها وبرنامه های عوامفریبانه جناح های درون رزیم درجهت تعمیم صف مستقل طبقاتی درمیان کارگران و توده های زحمتکش مردم، از طریق افشای دروغپردازیهای «اصلاح طلبانه» و «عدالت خواهانه» هردو جناح وافشای تلاش آنها درجهت حفظ کلیت نظام وسازماندهی اشکال مختلف مبارزه ازاهم وظایف نیروهای انقلابی وکارگران پیشرو ، فعالین سازمان و همه انسانهائی است که برای رهائی از یوغ ارتجاع حاکم درکلیت خودش مبارزه میکنند.بویژه برکارگران پیشرو کارخانها و مراکز حمل و نقل و صنعتی و خدماتی است که با ارائه برنامه خواست ها ومطالبات توده های زحمتکش و با اتکا به قدرت شکست ناپذیر طبقه کارگر و تلاش برای ایجاد اتکاء به نفس درمیان کارگران ، افق روشنی را درمقابل مبارزات توده های مردم گشوده وسدی شکست ناپذیر در برابر عوامفریبیهای جناح های مختلف رزیم و نیات واقعی آنها بوچود بیاورند. ماقبل از «انتخابات» هشدار داده بودیم و اکنون هم تکرار میکنیم : مردمان کارگر وزحمتکشی که بار سنگین ستم واستثمار وزوروسرکوب طبقه حاکم و قدرت سیاسی آن را بیش از سی سال است برشانه های خود حس میکنند ،باید بدانند که نه ازطریق تبدیل شدن به سیاهی لشگر سرکوبگران وداشتن امید واهی به عوامفریبیهای جناح های مختلف حاکمان قدرت وثروت، بلکه تنها ازطریق مبارزات مستقل و انقلابی خود قادرخواهند بود به خواست ها ومطالبات خود جامه عمل پوشانده و برسرنوشت خویش حاکم شوند بقول شاعر: اندر این ره صدهزار ابلیس آدم روی هست تا هرآدم روی را زنهار بادم نشمری اکنون که واقعیت ها بیش از گذشته بر شما مردم زحمتکش روشن شد ، مایوس وسرخورده نشوید، بلکه باآگاهی بیشتر و اراده ای قوی تر وبا صفی مستقل به مبارزه خود تا سرنگونی رژیم ارتجاع اسلامی ادامه دهید.
|