| گرامی باد یازده اردیبهشت , روز اتحاد کارگران |
|
|
|
کمیته ایالتی تهران گرامی باد یازده اردیبهشت , روز اتحاد کارگران در شرایطی به استقبال 11 اردیبهشت , این روز پرشکوه که سمبل قدرت اتحاد و همبستگی کارگران جهان است , میرویم که امپریالیسم با بحران شدید اقتصادی درگیر است . بحرانی که نتیجه حرص و آز و سود طلبی سرمایه داران است . رونق اقتصادی سرمایه داری برای کارگران نتیجه ای جز کار طاقت فرسا و استثمار شدید با درامد ناچیز و فقر و تنگدستی و بی خانمانی ندارد و رکود اقتصادی سرمایه داری نیز پیامدهایی غیر از بیکاری و بی خانمانی و گرسنگی و فقرو خودکشی برای کارگران و خانواده هایشان نداشته است , در هر دو حال کارگران و زحمتکشان قربانیان اصلی نظام سرمایه داری هستند. کارگران برای مقابله با ستم و استثمار و بهره کشی سرمایه داران هیچ سلاحی جز اتحاد و همبستگی ندارند , سلاحی که هیچ نیرویی را یارای ایستادن در برابر ان نیست و این نکته را سرمایه داران به خوبی دریافته اند و از اینرو دست به هر اقدامی میزنند تا از شکل گیری چنین اتحادی جلوگیری کنند . راه اندازی تشکلهای مختلف کارگری تحت انواع اسامی با همکاری کارگران یقه سفید , اصلی ترین اقدامی است که به اجرا گذارده میشود . ..
این تشکلها با طرح درخواست ابتدایی ترین نیازها و خواسته های کارگران از سرمایه داران و تحمیل بار صنفی صرف به حرکتهای کارگری , به بهترین نحوی رسالت خود را در ایجاد پراکندگی و تشتت در صفوف کارگران و تعدیل خشم و کین انها به انجام میرسانند . کارگران و زحمتکشان این واقعیت غیر قابل انکار است که بورژوازی زمانی حاضر به پاسخ گویی به خواسته های کارگران و دادن امتیاز میشود که نفع خود را در ان بیند در غیر این صورت هر اعتراضی را هر چقدر هم صنفی و بدون انگیزه سیاسی باشد به راحتی مورد تهاجم و سرکوب قرار داده و پاسخی سیاسی به ان میدهد . پایین بودن دستمزدها , برقراری کار قراردادی , بهره کشی از کودکان , استثمار مضاعف زنان کارگر , اخراجهای گسترده , بیکاری ....... همه وهمه زاییده نظام ارتجاعی سرمایه داری و ان روی سکه سود طلبی و استثمار و بهره کشی است و درخواست افزایش دستمزد و لغو کار قراردادی و لغو کار کودکان و تحقق بیمه بیکاری ووو..... از سرمایه داران به معنی در خواست برای تعدیل استثمار و بهره کشی و کاهش سود انهاست و طبعا چندان نتیجه بخش نخواهد بود , همانطور که در این سی سال حاکمیت جمهوری اسلامی بوده , حرکتهای اعتراضی کارگران در این سی سال با وجود انکه عموما جنبه صنفی داشته و کارگران همیشه تاکید داشتند تنها خواسته هایشان صنفی است , نه تنها از جانب رژیم پذیرفته نمیشده بلکه با وحشیانه ترین اشکال سرکوب شده اند . فرو ریختن باران گلوله توسط هلکوپترها بر سر کارگران " شهر بابک " و به خاک وخون کشیدن انها نمونه بارز از هزاران مورد است که در کارنامه این رژیم جنایتکار میدرخشد . کارگران و زحمتکشان دلخوش کردن به جملات خوش اب و رنگ جمهوری اسلامی در وصف کارگران , دل بستن و امیدوار بودن به وعده های رنگارنگ دولت سرمایه داری جمهوری اسلامی , در طی این سی سال به خوبی نشان داده که امیدی پوچ و واهی است . باور بیاوریم تحقق تمامی خواسته ها و ارزوها , تحقق عدالت و برابری , تحقق " کار , مسکن , ازادی " با سرنگونی جمهوری اسلامی و تشکیل جمهوری فدراتیو شورایی و برپایی سوسیالیسم ممکن خواهد بود . زنده و پاینده باد اتحاد و همبستگی کارگران مرگ بر رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی زنده باد سوسیالیسم 7/2/88 |
| < بعد | قبل > |
|---|