بمناسبت سی هشتمین سالگرد حماسه سیاهکل و قیام بهمن ماه

کارگران وزحمتکشان دانشجویان ودانش اموزان
سی سال پیش در چنین روزهایی تمامی کوچه ها وخیابانها در شهرهای کوچک وبزرگ میهن ما به میدان نبرد تبدیل شده بود.میدان نبردی علیه تمامی تبعیضات و علیه ستم واستثمار و زور وسرکوب دولتهای سرمایه داری .

دیوارهای هر کوی وبرزن شاهد خروش زنان ومردانی بودند که از مصائب موجود در کشور به تنگ امده بودند.آنها زیر رگبار مسلسل نیروهای سرکوب با مشتهای گره کرده ارزوی دیرین مردم این مرز وبوم را که همانا ازادی و عدالت اجتماعی بود فریاد میکشیدند و میخواستند به آن جامه عمل بپوشانند.در ان ایام وحتی تا مدتها بعد از ان که نیروهای سیاسی در جامعه حضور فعال وعلنی داشتند شاهد ان بودیم که ناهنجاریهای اجتماعی (از قبیل فحشا، دزدی،اعتیاد ورشوه ورباخواری و...)که از دست اوردهای سرمایه داری است از جامعه رخت بر بسته بود. وان زمان که انقلاب ونیروهای انقلابی موجود مورد سرکوب واقع شدند ووادار به عقب نشینی گردیدند دوباره این دست اوردهای سرمایه تحمیل وتعمیق داده شدند.

در ان ایام که توده ها وارد مبارزه شده بودند سرمایه نیز بی کار ننشست وهمانگونه که سالها پیش از ان رابرت کندی سناتور امریکایی در 1966 گفته بود (که انقلابات در هر گوشه از جهان دیر یا زود نزدیک می شوند وهیچگاه ما نخواهیم توانست جلو این عطش به ازادی وبرابری را بگیریم اما اگر به موقع بجنبیم خواهیم توانست خصیصه ان را تغیر دهیم) تمام تلاششان را بکار بستند تا مانع افتادن رهبری قیام بدست نیروهای انقلابی سوسیالیست و چپ ،  طبقه کارگر و توده های مردم شوند ،از داغان شدن ماشین دولتی و افتادن ابتکار بدست توده های مردم  واستقرار ارگانهای توده ای جلوگیری کنند .نقشه ای که در گوادالوپ طراحی شده بود یعنی پذیرفتن وقبولاندن الترناتیو روحانیت دربرابر خطر یک انقلاب حقیقی و برای تغییر خصیصه انقلاب وشد انجه نباید می شد.وحاصل این سازش روی کار امدن جناحی دیگر از سرمایه داری بود.

توده ها  نیز که اگاهی طبقاتی نداشتند واز انجا که شاه را مصبب تمامی بدبختیهای خود می دانستند به جای مبارزه علیه طبقه حاکم ونماینده ان طبقه که شاه بود صرفا به مبارزه علیه شاه بسنده کرده (همانگونه که اکنون نیز عده ای سعی دارند تمامی بدبختی ها را فقط به روحانیان نسبت داده وعملا سرمایه را که نماینده ان در حاکمیت مذهبیون معمم ومکلااست از زیر ضرب خارج نمایند) وبا تعویض  مهره دوباره به حیات ننگین سرمایه تداوم بخشیده ودوباره بساط استثمار وداغ درفش وشکنجه وزندان را تداوم بخشند.وچنین بودکه از همان ابتدای شروع به کار به نیروهای دموکرات ورادیکال موجود یورش بردندو دستاوردهای قیام را مورد حمله قرار دادند وکارگران پیشرو و فرزندان انقلابی خلق را دسته دسته به زیر شکنجه بردند وانها را به جوخه های مرگ سپردند.با وجود این همه مصائب که باشکست  قیام بهمن ماه نصیب مردم تحث ستم استثمار شد ، حاکمان نوپا هم اوا با سرمایه جهانی وسلطنت طلبان همیشه به مردم اینگونه وانمود کرده اند که انقلاب یعنی این!! وبسیار دیده ایم که در رسانه های امپریالیستی نیز نکبت اسلام وخمینی را حاصل انقلاب خوانده اند تا هم مردم را از انقلاب ترسانده وهم واژه ها را از معانی تهی نمایند.

اما با گذشت سی سال مردم بدرستی دریافته اند که تمامی نابسامانیهای موجود اعم از اعتیاد فحشا فقر گرسنگی وبیکاری وبی عدالتی ورشوه خواری و... دست اورد رژیمهای سرمایه داری از بین نخواهد رفت ودردهای اجتماع درمان نخواهد شد، مگر انکه دست در دست ویکبار دیگر برخیزیم وبا استفاده از تجاربی که در حماسه سیاهکل وقیام بهمن 57 بدست اورده ایم شوراهای واقعی وکمیته های مخفی خود را بنا نهاده وبرخیزیم تا یکبار وبرای همیشه دودمان سرمایه داری را بر باد دهیم.گرامی باد یاد وخاطره هزاران شهید گلگون بدن راه ازادی، چه انهایی که در ان روزگاران توسط رژیم سرمایه داری شاه به خاک وخون غلطیدند وچه انهایی که برای تداوم انقلاب کوشیدند ودر سیاه چالهای رژیم ددمنش اسلامی در خون خود غلطیدند.

راهشان پر رهرو ویادشان ماندگار باد.

پیش به سوی تشکیل کمیته های مخفی در کارخانه ها، محلات ومحلهای کار خود

 سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی  ایران

برقرار باد جمهوری فدراتیو شورایی

زنده باد سوسیالیسممرگ بر سرمایه داری این جرسومه فساد وتباهی

 10/11/87

کمیته ولایتی کرج