حمایت از خواست های زندانیان اعتصابی کرد  وظیفه ای است انسانی وانقلابی  وآزادیخواهانه

همزمان با بیستمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی درزندانهای جمهوری اسلامی جمعی از زندانیان سیاسی کرد از روز چهارم شهریورماه در زندانهای جمهوری اسلامی ایران دست به‌ اعتصاب غذا زده‌اند . هم اکنو ن وضعیت جسمانی این زندانیان روز به روز رو به وخامت بیشتری میگذارد. با وجود این، زندانیان کردهمچنان برخواست های خود پافشاری کرده و تصمیم گرفته اند به اعتصاب غذای خود تا تحقق خواست ها ی شان ادامه دهند. زندانیان ساسی کرد طی بیانیه ای تحت عنوان  "خطاب به انسانیت" خواست های خود را به شرح زیر مطرح نموده اند واعلام کرده اند، تا تحقق خواست هایشان همچنان به اعتصاب غذا ادامه خواهند داد .

حمایت از خواست های زندانیان اعتصابی کرد  وظیفه ای است انسانی وانقلابی  وآزادیخواهانه

همزمان با بیستمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی درزندانهای جمهوری اسلامی جمعی از زندانیان سیاسی کرد از روز چهارم شهریورماه در زندانهای جمهوری اسلامی ایران دست به‌ اعتصاب غذا زده‌اند . هم اکنو ن وضعیت جسمانی این زندانیان روز به روز رو به وخامت بیشتری میگذارد. با وجود این، زندانیان کردهمچنان برخواست های خود پافشاری کرده و تصمیم گرفته اند به اعتصاب غذای خود تا تحقق خواست ها ی شان ادامه دهند. زندانیان ساسی کرد طی بیانیه ای تحت عنوان  "خطاب به انسانیت" خواست های خود را به شرح زیر مطرح نموده اند واعلام کرده اند، تا تحقق خواست هایشان همچنان به اعتصاب غذا ادامه خواهند داد .1- اعتراف حاکمیت به هویت سیاسی  و مدنی این زندانیان و در پیش گرفتن رفتاری شرافتمندانه با آنان،
2- تجدید نظر در اعدام دسته جمعی زندانیان و توقف فوری اجرای  احکام اعدام کلیه زندانیان سیاسی و مدنی،
3- پایان دادن به شکنجه، آزار و رفتارهای غیرانسانی نسبت به کلیه زندانیان،
4- پایان دادن به تبعیض میان زندانیان سیاسی و مدنی و هم چنین تبعید آنان و نیز بهبود شرایط زندان،
5- زندان های سراسر ایران بدون هیچ گونه محدودیتی تحت نظارت سازمانهای حقوق بشری داخلی و جهانی قرار گیرد،
6- دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در جهت تحقق مبانی مسلم حقوق بشر و رعایت اصل انصاف، مورد اصلاحات اساسی قرار گیرد.

اعتصاب غذای زندانیان کرد درپی صدور سنگین ترین احکام  زندان واعدام برای کسانی است که اغلب جرمی بیش از فعالیت فرهنگی، هنری ومدنی نداشته اند. دربیدادگاه های رژیم اغلب آنها به داشتن رابطه با احزاب و سازمانهای برون مرزی، تجزیه طلب ، وداشتن رابطه با بیگانگان .. متهم شده اند.
 متهم کردن فعالین مدافع حقوق کارگران ، زنان ، کودگان و رفع تبغیضات جنسی ، ملی ، ومذهبی و غیره  به ارتباط با «گروه های معارض وابسته به بیگانگان» وبیش از آن متهم کردن آنها به تجزیه طلبی البته سیاست جدیدی نیست که از طرف رژیم جمهوری اسلامی درمورد فعالین کرد اعمال میشود ، تاکنون  صد ها وهزاران نفر با همین اتهامات  به زیر شکنجه برده شده ودسته دسته اعدام شده اند. انچه که ازاهمیت شایان توجه برخورداراست ،این است که موج جدید صدور احکام اعدام و زندان های طویل المدت برای فعالین مناطقی نظیر کردستان خطر سرآغاز گسترش همین روش درسایر نقاط ایران نسبت به دیگر فعالین جنبشهای اجتماعی  رانیزگوشزد میکند .تاریخ جنبش های انقلابی وآزادیخواهانه یکصد سال اخیر مبین این واقعیت است که هرگاه حاکمان خطر جنبش های آزادیخواهانه توده ای را بالای سرخود احساس کرده اند وسرکوب قطعی این جنبش ها را دردستور گذاشته اندابتدا شمشیر آخته خود را به بهانه « تجزیه طلبی و ارتباط با بیگانگان» برگردن فعالین خلقهای تحت ستم نهاده اند تا با فریب افکار عمومی و بسیج  توده های ناآگاه سرکوب وامحای جنبشهای آزادیخواهانه سراسرکشور را امکان پذیر سازند. 
ما قبل از این طی  مقالات واعلامیه های سازمان  درباره تشدید سرکوبگری های رژیم  هشدار داده بودیم  واعلام کرده بودیم که متعاقب طرح لایحه «تشدید مجازات اخلال درامنیت روانی»  فعالین سیاسی وفرهنگی  خلقهای ایران بویژه خلق کرد وبلوچ  اولین قربانیان این سیاست انسان ستیز وجنایتکارانه خواهند بود . ودرمحکومیت اعدامها درسیستان وبلوچستان نوشتیم که « دراین مقطع زمانی که در مبارزات کارگران وزحمتکشان وزنان ودانشجویان وجوانان ، مبارزه برعلیه ستم ملی وتبعات ناشی از آن ازجایگاه درخوری برخوردار شده است،انتخاب  قربانیان این جنایت از میان خلق بلوچ وکرد ومنتسب کردن آنها به وابستگی به احزاب برون مرزی و یا زدن اتهام  معروف «تجزیه طلبی »به این جوانان وروشنفکران ازجمله ترفند های رژیم برای انحراف افکارعمومی ونیز خنثی کردن آن سازمانها واحزاب باصطلاح اپوزیسیون است که هنوزاز آموزه ها وتلقینات شونیستی وارتجاعی بورژوازی عظمت طلب ایرانی  فاصله نگرفته اندوحاضر نیستند از مبارزات خلقهای زحمتکش تحت ستم و استثمار دفاع کنند و بدین ترتیب عملا به بورژوازی ارتجاعی تمامیت خواه وتمرکزگرای حاکم با تمام دم ودستگاه مذهبی وسرکوبگرانه اش خدمت میکنند . تردیدی نیست که سکوت و بی عملی دربرابر اعدام جوانان وسرکوب حرکت های اعتراضی خلق ستم دیده بلوچ ،عرب ، کرد ، ترک .. این عمل جنایتکارانه به سراسر کشور تسری خواهد یافت ودامن سایر فعالین جنبشهای اجتماعی بویژه زندانیان سیاسی را خواهد گرفت وچه بسا تیغ سرکوب وکشتاربرگردن آنهائی هم خواهد نشست که امروزبا تکرار خزعبلات رژیم ازمحکوم نمودن ،دستگیری ، زندان و اعدام وسرکوب ، دربلوچستان ، کردستان ، آذربایجان ، خوزستان وسایر نقاط کشور واعدام ددمنشانه  یعقوب میر نهاد ها سرباز میزنند .»
اکنون اعتصاب غذای زندانیان سیاسی کرد درزندانهای سراسر کشور با خواستهای معینی  وارد  هفدهمین روز خود شده است .اعتصابی که با خواست های  دموکراتیک وآزادیخواهانه آغاز شده است. خواست هائی که نه فقط خواست ونیاز زندانیان کرد را دربردارد، بلکه خواست همه زندانیان سیاسی  وانسانهای آزادیخواه در همه زندانها ودرسراسر کشوررانیز دربر میگیرد . متاسفانه این اعتصاب وخواستهای آن، آنطور که  میبایست مورد پشتیبانی  نیروهای انقلابی بویژه جریانات کردستانی قرار نگرفته است . دراین زمینه بر احزاب وجریانات ملی گرا وخورده بورژوائی وفرقه های ریز ودرشتی که دررقابت باهم دیگر یقه هم را میدرند وبه اعضا وهواداران خود نیز رحم نمیکنند، ایرادی نیست. امابرای آنها ئی که  خود را چپ ومدافع سوسیالیسم  میدانند سکوت دراین باره نشاندهنده نه تنهادید محلی ومحدود نگر آنها نسبت به مسائل سیاسی واجتماعی ومبارزه طبقاتی است، بلکه نشاندهنده  این نیزاست که سوسیالیسم آنها تا چه اندازه از منشاء  ناسیونالیسم ومللی گرائی و تنگ نظریهای ناشی از آن آب میخورد.
درحالیکه وظیفه نه تنها کومنیستها بلکه هرانسان آزادیخواه و مترقی است که دربرابر اعمال سرکوب و زندان واعدام  ایسادگی کرده واز حقوق وخواست های زندانیان سیاسی  درهرجا که هستند  حمایت کنند . دفاع وپشتیبانی از خواست های  زندانیان اعتصابی وظیفه ای انقلابی وانسانی  است که نمیتوان تحت هیچ عنوانی از آن تخطی نمود . اسامی برخی از زندانیان سیاسی و محکومین به اعدام کرد که توسط فعالین حقوق بشر کردستان منتشر شده است:- محکومین به اعدام
1- عدنان حسن پور(روزنامه نگار)
2- هیوا بوتیمار(روزنامه نگار و فعال مدنی)
3- فرزاد کمانگر(فعال حقوق بشر و فعال مدنی)
4- انور حسین پناهی(معلم)
5- فرهاد وکیلی(فعال مدنی)
6- علی حیدریان (فعال مدنی)
7- ارسلان اولیایی(فعال مدنی)
8- حبیب الله لطیفی (دانشجو، فعال مدنی)
 
- همچنین 7 فعال کرد با احکام سنگین مواجه شده اند:
1- محمد صدیق کبودوند(فعال حقوق بشر- 11 سال حبس تعزیری)
2- هانا عبدی (فعال حقوق زنان، 5 سال حبس تعزیری و تبعید به گرمی در آذربایجان شرقی)
3- زینب بایزیدی (فعال حقوق زنان، 4 سال حبس تعزیری و تبعید به زنجان)
4- فاطمه گفتاری(فعال حقوق زنان، 18 ماه حبس تعزیری)
5- امیررضا اردلان(دانشجو، یک سال حبس تعزیری)
6- علی شاکری(دانشجو، دو سال و شش ماه حبس تعزیری)
7- سهراب جلالی(فعال مدنی، در حال سپری نمودن حکم و تبعید به زندان کاشمر)- و نیز 13 فعال کرد در زندان به سر می برند و یا از سرنوشت آنها خبری در دست نیست:
1- کاوه جوانمرد(روزنامه نگار، در حال سپری حکم در زندان مراغه – تبعید)
2- یاسر گلی(فعال دانشجویی، در انتظار حکم)
3- هدایت غزالی (فعال دانشجویی، در انتظار حکم)
4- صباح نصری (فعال دانشجویی، در انتظار حکم)
5- روناک صفازاده(فعال حقوق زنان- در انتظار حکم)
6- مسعود کرد پور(روزنامه نگار و فعال حقوق بشر- سرنوشت نامشخص)
7- کامران علایی(پزشک- سرنوشت نامشخص)
8- آرش علایی(پزشک- سرنوشت نامشخص)
9- خضر رسول مروت(دانشجو، سرنوشت نامشخص)
10- سالار یاره(دانشجو، سرنوشت نامشخص)
11- فرهاد حاجی میرزایی(فعال حقوق زنان و کودکان- سرنوشت نامشخص)
12- ساسان بابایی(فعال مدنی و معلم کامیارانی، در حال سپری حکم(دوسال از سال 85 به اتهام همکاری با احزاب کردی))
13- محمد کعبی(فعال مدنی، سرنوشت نامشخص)
به نقل از کارکمونیستی .سازمان اتحاد فدائیان کمونیست