spacer.png, 0 kB



 






نشریه ریگای گل شماره 48 




spacer.png, 0 kB
بیانیه شورای مرکزی درباره اعدام های اخیر چاپ ارسال توسط پست الکترونیکی


زنگ خطر!

صدور احکام اعدام برای فعالین سیاسی و مدنی دربلوچستان وکردستان، دستگیریهای گسترده در خوزستان وآذربایجان و دستگیری دانشجویان وزنان وروشنفکران  درنقاط مختلف کشور نشانه بارز تصمیم حاکمیت براعمال خشونت بیشتر وشدید تر دربرابر جنبشهای اجتماعی درسراسر کشور است که میباید با گسترش مقاومت ومبارزه به اشکال گوناگون به این تعرض پاسخ داده شود .


زنگ خطر!  
 14 مرداد ماه یعقوب مهرنهاد 28 ساله روزنامه نگار و دبیر انجمن «جوانان صدای عدالت» به همراه عبدالناصر طاهری توسط رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی  تحت عنوان «مفسد فی العرض» اعدام شدند.قبلا برادر 16 ساله یعقوب بنام ابراهیم مهرنهاد به همراه فضل الرحمن چهراس و اسد الله شه بخش دانشجوی ترم آخر جغرافیای شهری دانشگاه آزاد زاهدان و عضو انجمن جوانان صدای عدالت نیز توسط وزارت اطلاعات بازداشت شده بودند .متعاقب آن حکم اعدام چندنفر فعال فرهنگی وسیاسی کرد نیز به تایید دیوان عالی کشور رسید. یعقوب مهرنهاد وعبدالناصر طاهری درحالی اعدام شدند که بنا به گفته نهاد های حقوق بشری « این فعال سیاسی و فرهنگی همواره به مبارزه سیاسی مسالمت آمیز در چهارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی اعتقاد داشت و بر این نظر بود که از این طریق بهتر می توان به خواست های برحق مردم بلوچ دست یافت. تاجائیکه در جلسات وگردهم آیی های این انجمن مقامات استانی نیز شرکت می کردند. انجمن فرهنگی که یعقوب مهرنهاد مدیر آن بوده است، علاوه بر همایش های سالانه تحت عنوان « جوانان پرسشگر، مسئولین پاسخگو» به برگزاری کلاس های کامپیوتر، زبان، طراحی و نقاشی مبادرت می کرد و دارای کمیسیون های تخصصی زنان؛ دانش آموزی؛ دانشجوئی؛ فرهنگی؛ هنری و تحقیق و پژوهش بوده است. یعقوب مهرنهاد علاوه بر دبیری این انجمن سرپرست روزنامه « مردم سالاری» در استان سیستان و بلوچستان را نیز عهده دار بوده است.»
اعدام  عبدالناصر طاهری و یعقوب مهرنهاد  روزنامه نگار وفعال انجمن جوانان صدای عدالت ودستگیریهای گسترده در سیستان وبلوچستان وصدور حکم اعدام برای عده ای از جوانان کردستان، ادامه سیاست سرکوبگرانه رژیم اسلامی برای حفظ حاکمیت خود طی نزدیک به سه دهه است . قبل از این نیز در 21 فروردین 1387 مولوی عبدالقدوس ملازهی و مولوی محمد یوسف سهرابی مدرسین مدرسه علمیه "چاه جمال" ایرانشهر به چوبه های دار آویخته شده بودند.
 رژیم جمهوری اسلامی که ازدستگیریهای گسترده ، وضرب وشتم کارگران ، زنان ، جوانان  و اعدامهای خیابانی برای ساکت کردن مردم و خفه کردن جنبشهای اجتماعی طرفی نبست ، بعد ازتصویب طرح  «تشدید مجازات اخلال درامنیت روانی » اینک با اعدامهای اخیر زنگ اجرای این مصوبه را به صدا درآورده است .براساس این طرح ضد بشری  که بصورت لایحه به تصویب  مجلس ارتجاع نیز رسیده است هرگونه فعالیت سیاسی ، فرهنگی  ومدنی  که بوی مخالفت  با نظام  راداشته باشد، مشمول  این قانون بوده و مرتکبین به این اعمال «مفسد فی العرض ومحارب با خدا»محسوب خواهند شد. که حکم آن اعدام است. براساس این قانون «کسانیکه دشمن نظام وانقلاب هستندهر حركتي که در جهت تخريب اذهان جوانان و افراد انجام مي‌دهند و كساني كه در داخل ايران آن‌ها را حمايت مي‌كنند و ترويج دهنده‌ي مقاصد آن‌ها باشند مستحق تشديد مجازات و به عنوان ملحد محكوم به اعدام هستند» (به نقل از توضیحات معاون دادستان )
متعاقب اعلام این طرح، اعدام یعقوب مهرنهاد وعبدالناصر مظاهری درسیستان وبلوچستان  وصدور حکم اعدام فرزاد کمانگر، معلم ،حبیب اله لطیفی دانشجو  ، علي حيدريان و فرهاد وکيلي از فعالان سیاسی و فرهنگی کردستان،ازجمله اقدامات ضد بشری جمهوری اسلامی بمنظور جدی نشان دادن تصمیم اش دراجرای عملی لایحه مزبور است. از طرف دیگر دراین مقطع زمانی که در مبارزات کارگران وزحمتکشان وزنان ودانشجویان وجوانان ، مبارزه برعلیه ستم ملی وتبعات ناشی از آن ازجایگاه درخوری برخوردار شده است،انتخاب  قربانیان این جنایت از میان خلق بلوچ وکرد ومنتسب کردن آنها به وابستگی به احزاب برون مرزی و یا زدن اتهام  معروف «تجزیه طلبی »به این جوانان وروشنفکران ازجمله ترفند های رژیم برای انحراف افکارعمومی ونیز خنثی کردن آن سازمانها واحزاب باصطلاح اپوزیسیون است که هنوزاز آموزه ها وتلقینات شونیستی وارتجاعی بورژوازی عظمت طلب ایرانی  فاصله نگرفته اندوحاضر نیستند از مبارزات خلقهای زحمتکش تحت ستم و استثمار دفاع کنند و بدین ترتیب عملا به بورژوازی ارتجاعی تمامیت خواه وتمرکزگرای حاکم با تمام دم ودستگاه مذهبی وسرکوبگرانه اش خدمت میکنند . تردیدی نیست که سکوت و بی عملی دربرابر اعدام جوانان وسرکوب حرکت های اعتراضی خلق ستم دیده بلوچ ،عرب ، کرد ، ترک .. این عمل جنایتکارانه به سراسر کشور تسری خواهد یافت ودامن سایر فعالین جنبشهای اجتماعی بویژه زندانیان سیاسی را خواهد گرفت وچه بسا تیغ سرکوب وکشتاربرگردن آنهائی هم خواهد نشست که امروزبا تکرار خزعبلات رژیم ازمحکوم نمودن ،دستگیری ، زندان و اعدام وسرکوب ، دربلوچستان ، کردستان ، آذربایجان ، خوزستان وسایر نقاط کشور واعدام ددمنشانه  یعقوب میر نهاد ها سرباز میزنند.
درعین حال سیاست تشدید سرکوبگریهای رژیم هشداری است برای فعالین سیاسی فرهنگی وجوانانی نظیر میرنهادها که هنوز براین توهمندکه گویا « با  مبارزه سیاسی مسالمت آمیز در چهارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی بهتر می توان به خواست های برحق مردم بلوچ دست یافت. » درحالیکه رژیم تاکنون حتی مخالفت جدی با نظام حاکم را درچهارچوب قوانین ارتجاعی خودش هم برنتافته ونمیتابد. این توهمات درحالی درمیان جوانان وروشنفکران ومبارزین کشور پراکنده میشوند که تجربه سه دهه حاکمیت ارتجاع مذهبی به این توهمات خط بطلان کشیده است وتمام داده های این سی سال تجربه مبین این واقعیت انکار ناپذیر است که درچهار چوب چنین نظام ارتجاعی سرکوبگرانه ای امید به تغییرات اساسی به نفع اکثریت توده های مردم ازراه مبارزه مسالمت آمیزو یا حتی تحمیل اصلاحات نیم بند بورژوائی برآن، آب درهاون کوبیدن است و برای کارگران وزحمتکشان وخلقهای تحت ستم واستثمار چاره ای نمانده است جز اینکه ضمن استفاده از همه گونه شیوه ها، تاکتیک ها وروشهای مبارزه، خود را برای سرنگونی قهرآمیز نظام ارتجاعی حاکم سازمان داده و آماده کنند. صدور احکام اعدام برای فعالین سیاسی و مدنی دربلوچستان وکردستان دستگیریهای گسترده در خوزستان وآذربایجان و دستگیری دانشجویان وزنان وروشنفکران  درنقاط مختلف کشور نشانه بارز تصمیم حاکمیت براعمال خشونت بیشتر وشدید تر دربرابر جنبشهای اجتماعی درسراسر کشور است که میباید با گسترش مقاومت ومبارزه به اشکال گوناگون به این تعرض پاسخ داده شود .
درعین حال پشتیبانی ازمبارزات خلق بلوچ وسایر خلقهای زحمتکش ایران برای رفع ستم ملی ، جنسی ، طبقاتی  و بدست آوردن حق تعیین سرنوشت خویش وظیفه ای است پیش روی همه آنهائی که خواستار جامعه ای عاری از ستم واستثمار و زور وسرکوب هستند وبرآنند که انسانها حق دارند برسرنوشت خویش حاکم باشند ،به همانگونه که خود میخواهند. برای رسیدن به این هدف راهی جزاتحاد کارگران وزحمتکشان سراسر ایران درمبارزه برای سرنگونی نظام ارتجاعی حاکم وبرقراری جمهوری فدراتیو شورائی درایران نیست که هم حق تعیین سرنوشت برای ملل ساکن ایران را برسمیت میشناسد و تضمین میکند وهم اتحاد داوطلبانه وآزادنه آنها را ممکن میسازد.
سرنگون باد رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی  برقرارباد جمهوری فدراتیو شورائی ایران
زنده باد سوسیالیسم
سازمان اتحاد فدائیان کمونیست 22 مرداد 1387

 
< بعد   قبل >
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB