دستگیری های گسترده درآذربایجان محکوم است

با فرارسیدن دوم خرداد ده ها نفر از فعالین سیاسی روشنفکران وروزنامه نگاران آذربایجانی دستگیر وروانه زندان شدند . همزمان ارعاب و تهدید فعالین سیاسی  ، جوانان ودانشجویان درسطح گسترده ای ادامه دارد.  دوم خرداد ما 1385 صد ها هزار نفر از توده های زحمتکش مردم آذربایجان به بهانه چاپ کاریکاتوری توهین آمیز نسبت به مردمان ترک زبان درروزنامه دولتی «ایران»  به خیابانها و میادین شهر و روستا ها ریختند وبا دست زدن به تظاهرات  و متینگهای اعتراضی  نارضایتی و خشم وکین خود را نسبت به تداوم ستم ملی ووضعیت اقتصادی واجتماعی و فرهنگی  اعمال شده توسط دولت وطبقات ارتجاعی حاکم ابراز نمودند.دراین حرکت  که به یک قیام عمومی توده ای می مانست . مسئله کاریکاتور توهین آمیز روزنامه دولتی بهانه ای شد تا مردم ستمدیده و تحت استثمار و تبعیض آذربایجان به اعتراض برخیزند .توده های زحمتکش مردم آذربایجان مثل سایر نقاط ایران زیر فشار سنگین گرانی ، بیکاری ، کمبود مسکن ، عدم تضمین شغلی ، ناهنجاریهای وسیع اجتماعی ، ستم برزنان ،تبعیض جنسی، کار کودکان و..دست بگریبانند ، علاوه برآنها، ستم ملی ،ممنوعیت تحصیل به زبان مادری ،رواج تحقیر وتوحین دررسانه های دولتی ، رواج نژاد پرستی  و.. درعمل بر فشاراقتصادی و ستم واستثمار روزمره افزوده است. از این روی اعتراض برحق توده های مردم آذربایجان برغم دخالت نیروهای امنیتی که با شعارهای راست ناسیونالیستی و برخا ضد مردم فارس زبان،  سعی کردند به حرکت مردم زحمتکش آذربایجان رنگ وبوی ارتجاعی ناسیونالیستی وضد فارس بدهند تابتوانند براحتی آن را ایزوله وسرکوب نمایند و نیز برغم تاسی برخی نیروهای سیاسی سراسری که دراین ماجرا با حرکت از یک موضع ناسیونایسم عظمت طلب ایرانی  ودنباله روی از ارتجاعی ترین بخش بورژوازی حاکم ، حقوق ومطالبات برحق  توده های عظیم زحمتکش آذربایجان را نفی کردند وبا تکرار شعارهای گروه های کوچک ساخته وپرداخته وزارت اطلاعات به بلند گوی مراکز امنیتی رژیم تبدیل شدند . اما قیام توده های زحمتکش مردم آذربایجان درماهیت ومضمون خود چیزی جز مبارزه علیه وضع موجود که در مبارزه علیه ستم ملی ، جنسی و طبقاتی تبلور مییابد نبود و نیست.تاریخ جنبش های اجتماعی وانقلابی  آذربایجان محشون از مبارزه علیه ارتجاع مذهبی و طبقاتی است .توده های زحمتکش مردم آذربایجان بویژه کارگران ، زنان ، دانشجویان وجوانان با درس گیری از تجربیات فراوان گذشته  وتمامی جنبش های رادیکال و انقلابی برعلیه ارتجاع طبقاتی و رژیم مذهبی حاکم ،دراین مقطع حساس میباید به ارتقای سطح آگاهی و امر سازمانیابی خود در محیط های کار وزندگی  اهمیتی دوچندان  بدهند. گروه ها ودسته جات مذهبی ، قوم پرست و ناسیونالیستهائی که دشمنی بین خلقها را دامن میزنند (و بدون تردید محل نفوذ وکارکرد  وهدایت عناصر اطلاعاتی وامنیتی رژیم برای به انحراف بردن ومنزوی کردن حرکتهای اجتماعی  نیز میباشند ) را افشا و از صفوف خود ترد کنند. مبارزه علیه ستم واستثمار و تبعیضات جنسی  ، ستم ملی ، ستم واستثمار طبقاتی  ، مبارزه برای لغو کارکودکان ، مبارزه برای حقوق اقتصادی ، آزادیهای سیاسی و همه وهمه  مبارزاتی است که از دل خواست ها ومطالبات توده های عظیم کار وزحمت برمیخیزد و آنها را درمبارزه علیه ارتجاع حاکم و بدست آوردن حق تعیین سرنوشت خویش متحد میکند .چنین مبارزه ای بی شک مورد پشتیبانی عمیق کارگران و زحمتکشان سایر نقاط کشود و نیز مورد حمایت  افکار عمومی مترقی جهان نیز قرار خواهد گرفت وکارگران وزحمتکشان آذربایجان تنها دراین مبارزه ودرمرزبندی با گروه های ارتجاعی سراسری و منطقه ای که با هزار ویک رشته به مافیای  اقتصادی  ودولت سرکوبگر آن وابسته هستند ، میتوانند حق تعیین سرنوشت خود را به کف آورده وجامعه ای عاری از ستم واستثمار وزور وسرکوب را بنا نهندو درعین حال همچون گذشته به پیشگام مبارزات آزادیخواهانه وبرابری طلبانه توده های مردم کارگر وزحمتکش سراسر ایران تبدیل شوند.