گرامی باد صدمین سالگرد هشت مارس روزجهانی زن

با فرا رسیدن یکصدمین سالگرد 8مارس، روز جهانی زن،  جنب و جوش وسیعی در سراسر جهان درکار است تا گرامیداشت این روز بزرگ هر چه باشکوهتر برگزار گردد.
 شکوه وعظمت این روز درآن است که ، زنان ومردان آزادیخواه ، برابری طلب و سوسیالیست  جهان درهرکجا که هستند در یک همبستگی جهانی همه مردم را به مبارزه برای رفع ستم وتبعیضات جنسی  و سنت های ارتجاعی مرد سالار فرا میخوانند .

بزرگداشت روزجهانی زن مبین این واقعیت انکار ناپذیرنیز هست که علاوه بر مبارزه دوشادوش مردان وزنان کارگر و زحمتکش برای پایان دادن به استثمارطبقاتی ، مبارزات زنان برای رهائی از ستم جنسی و سنت های ارتجاعی مرد سالار درجامعه جهانی از حقانیت  تاریخی برخوردار است.  

از زمانیکه روز 8 مارس بعنوان روز جهانی همبستگی با مبارزات زنان اعلام شد ،مبارزات زنان پیشرو درطول بیش از یک قرن درکشورهای مختلف جهان  تاکنون توانسته است توجه  نیروهای اجتماعی وسیعی را به موضوع ستم  برزنان معطوف و آنها را به صفوف مبارزین علیه ستم جنسی جلب نماید. درعین حال ارتقای سطح آگاهی و پیشرفت مبارزه بر علیه  ستم  جنسی درروند خود این واقعیت را نیز آشکار کرده است که نیروهای سیاسی و اجتماعی مختلف  از جایگاه طبقاتی و منافع خود به مبارزه برای رهائی زن  نگریسته و برنامه و سیاست های خود دراین زمینه را در راستای منافع طبقاتی خویش  تنظیم میکنند. از این رو جنبش زنان نیز  مثل سایر جنبشهای اجتماعی و سیاسی دارای جهت گیریها و برنامه های متفاوتی است.

اگرچه به لحاظ تاریخی مبارزه زنان برای آزادی  با پابه عرصه گذاشتن  مبارزه بورژوازی علیه نهاد های کهنه فئودالی شکل منسجم تری بخود گرفت  اما مارکسیسم و سوسیالیسم علمی  اولین جریان علمی و اجتماعی بود که ریشه های اصلی ستم برزنان را شکافت و مبارزه علیه آن  را به صورت جدی وعلمی و انقلابی آغازکرد.

 از همان ابتدا خواست ها ومطالبات پیشروان  دموکراتیسم بورژوائی  ائم از زن ومرد درباره حقوق زنان از حدود خواستهائی نظیر برخورداری زنان از برخی حقوق بورژوائی  نظیر حق اشتغال ، حق رای  وحق تحصیل و غیره فراتر نرفت. حتی بعداز اعلام وتصویب این حقوق در قوانین اساسی این کشورها،اما ده ها سال طول کشید تا پاره ای از این حقوق شهروندی درعمل به مورد اجرا گذاشته شوند . تنها بعد از انقلاب اکتبر و  ورشد و گسترش جنبش کمونیستی و کارگری و مبارزات زنان و مردان برعلیه  تداوم تبعیض و ستم جنسی بود که به تدریج و تحث فشار جنبش توده ای  این حقوق دربرخی ازکشورهای سرمایه داری آن هم به شکل سرودم بریده ای بمورد اجرا گذاشته شدند .

حامیان اندیشه های  سوسیالیستی غیرعلمی و غیر طبقاتی نیز هیچگاه نتوانستند برخوردی ریشه ای به ستمدیدگی زن داشته باشند .آنها کوشیده اند ومیکوشند ریشه های اصلی  ستمکشیدگی زن  وعوامل اقتصادی واجتماعی آن  به فراموشی سپرده شوند.

درعین حال اگر چه مارکسیسم وسوسیالیسم علمی  برای اولین بار و بطور علمی  ریشه های ستمکشیدگی زن را مورد بررسی قرارداد اما جنبش کمونیستی نیز دراین زمینه دارای کمبود ها وانحرافات و عقب ماندگیهای بینشی قابل ملاحظه ای  را با خود حمل میکند که میباید با این ضعف ها و کمبود ها برخود جدی صورت گیرد.بویژه این کمبود ها و انحرافات در جنبش کمونیستی ایران نیز زمینه  تاریخی و فرهنگی بروزو جانسختی بیشتری را به همراه داشته است.

درایران که از دیر باز ستمکشیدگی زنان و فرهنگ وسنت های ارتجاعی مردسالار برمناسبات جامعه حاکم بوده است،  جنبش زنان برای رهائی از ستم جنسی همزمان با گسترش اندیشه های  سوسیالیستی  از ابعاد گسترده و خواستهای پیشرفته ای برخوردار شد. برغم  برخی محافل روشنفکری و بورژوا فمینیستی  که تلاش دارند با تحریف تاریخ و انگشت گذاشتن بر روی نقطه ضعف های جنبش کمونیستی  جنبش زنان را دربرابر جنبش کمونیستی و کارگری قراردهند  وبا تکیه بر وجه جنسی ستم مضاعف  وجه طبقاتی ستمدیدگی زن را  مخدوش و منکر شوند .  مبارزه توامان زنان زحمتکش وانقلابی  ایران برعلیه ستم جنسی وطبقاتی مبین این واقعیت بوده است که این دووجه از مبارزه را نمیتوان از هم جدا کرد و درعین حال خواستار برافتادن کامل ستم جنسی برزنان شد.. همچنین   تاریخ مبارزه برای رهائی زنان از بند  ستم جنسی و مردسالاری محشون از تلاشهای فداکارانه زنان و مردان کمونیستی است که گاه  تمام هستی خویش را درراه رهائی از ستم درطبق اخلاص گذاشته اند .

تنها درفاصله 1350 تا 56 یعنی درفاصله شش سال،  بیش از 40 زن  کمونیست فدائی جان خود را در این راه فدا کردند و طی نزدیک به سه دهه حاکمیت رژیم اسلامی  صدها تن از زنان مبارز چه در صفوف سازمان ما و چه درسایر سازمانهای انقلابی  جان خود را درراه آزادی و سوسیالیسم فدا کردند که مبارزه برای رهائی از ستم جنسی و بهروزی زنان نیز یکی از اجزاء مهم و مکمل آن بوده است. هیچگاه مبارزه علیه ستم جنسی در مبارزات  کمونیستهای ایران در یک صد سال اخیر به بوته فراموشی سپرده نشده است  وآنها همیشه وهمواره منادی رفع همه گونه ستم از جمله ستم جنسی بوده اند. واین حکومت ها  با پشتیبانی امپریالیستها و طبقات دارای ایران بوده وهستند که با اعمال ددمنشانه ترین شیوه های سرکوب، مانع آگاهی و آزادی و برابری زنان  ور فع ستم جنسی هستند.

سه دهه است که حکومت اسلامی سنت های ارتجاعی و مردسالارانه و ضد زن را بصورت قانون برمقدرات مردم حاکم نموده است . ودرحالیکه اشاعه فرهنگ زن ستیزی و خرافه پرستی به یکی از ابزارهای  تحمیق  و سرکوب رژیم و طبقه  سرمایه دار حامی آن درآمده است. مبارزه برای تحقق خواست ها ومطالبات زنان  به یکی از مبرمترین نیازها و مهمترین مسائل دموکراتیک جنبش انقلابی ایران تبدیل شده است .
 موقعیت زنان  درانقلابات گذشته  ونیز تجربه  قیام  57  ونتایج حاصل از آن در رابطه با حقوق زنان  بما میاموزد که درکنار پیشبرد مبارزه طبقاتی وخواست سرنگونی و نفی نظام طبقاتی موجود، میباید بدیل اقتصادی ، سیاسی و فرهنگی خود را نیز تبلیغ و ترویج کنیم  واز همان ابتدا روشن وواضح  معیار ها و ارزش های نوین سوسیالیستی را به میان توده های مردم بویژه زنان ببریم . مبارزه مداوم ووقفه ناپذیر سیاسی و فرهنگی با مردسالاری  وستم جنسی را درتمامی ابعاد آن به بخش مهمی از مبارزه خود برای برانداختن نظم کهن و برقراری نظم نوین سوسیالیستی تبدیل کنیم.
 دراین رابطه وظیفه سنگینی بردوش زنان کمونیست قراردارد که  درعین حال که بعنوان یک انسان کمونیست برای  محو نظام سرمایه داری و تمامی تبعات آن مبارزه میکنند  موظفند به همراه آن برعلیه نظام دیر پای و جان سخت مرد سالاری  وسنت های ارتجاعی مذهبی  وفرهنگ و رفتارهای به جای مانده از دوران کهن درجامعه و میان زنان و مردان  به پاخاسته و نیز مردان همرزم خود را پابه پای خویش به تغییر در روش ها و بینش ها و عادات کهن یاری رسانند.

درعین حال درنظر گرفتن این که تمامی ستم های عارض برجامعه  درگرو نابودی نظام طبقاتی  وبهره کشی انسان از انسان است  نباید این واقعیت را به بوته فراموشی بسپارد که هرنوع ستمی مبارزه  ستمکشان را علیه خود آن ستم نیز برمیانگیزد . از این روست که مبارزه علیه ستم ملی ، نژادی  و جنسی  ازجمله جنبشهای اجتماعی محسوب میشوند . بنا براین  سازماندهی  و کمک به سازمانیابی این نیروهای اجتماعی  بویژه اختصاص بخشی از نیرو وتوان درراستای  خدمت به جنبش دموکراتیک  زنان  از جمله وظایف کمونیستها  درشرایط کنونی محسوب میشود.

زنانت ومردان مبارز وآزادیخواه

دریک صدمین سالروز هشتم مارس ،عزم مان را برای نابودی ستم جنسی ، مبارزه برعلیه سنت های زن ستیز و خشونت های ناموسی ، تبعیض و بی حقوقی زنان و سرانجام سرنگونی ارتجاع حاکم جزم کنیم که با زور سرنیزه و کشتار و سرکوب  وبه قانون تبدیل کردن ارتجاعی ترین و زن ستیز ترین سنت ها و روش های کهنه و پوسیده  عامل اصلی بی حقوقی و ستمکشیدگی زنان جامعه ما است. وبه کوششهای زنان ومردان  آزادیخواه وبرابری طلب جامعه  که برغم فراز وفرود ها وسرکوبگریهای ددمنشانه رژیم  به مبارزه ومقاومت خود  ادامه میدهند،  ارج نهیم .

بدینوسیله یکصمین سالگرد 8 مارس روزجهانی زن را  به همه زنان و مردانی که در راه رفع هرنوع ستم واستثمارو تبعیض جنسی  وسنت های ارتجاعی مردسالار  وزن ستیز مبارزه میکنند ، شادباش میگوئیم و برای زنان جهان دررهائی از ستم جنسی و سنت های ارتجاعی مردسالار آرزوی پیروزی مینمائیم.

  سازمان

اتحاد فدائیان کمونیست  15 اسفند 1386

6مارس 2008